düşünün ki evrenin bir yerine, içinde hiç bir şey olmayan vakumlu bir kap koyuyoruz. bu kabın içinde hiçbir şey yok. atomlar, fotonlar, herhangi temel bir parçacık dahi yok.
bu kabın içine herhangi temel bir parçacık atsak, o parçacık doğası gereği davranacaktır diyebiliriz.
yani başka bir deyişle, fizik kanunları, bu kabın içinde de evrenin herhangi bir yerinde olduğu gibi olacaktır.
peki ya, bu kabı fizik kanunlarının olmadığı bir yere, mesela "evrenin dışında bir yerlere", mutlak "hiçliğin" içine koysak?
bu soru, kendinden çok daha önemli bir soruyu doğuruyor aslında.
bu kabın içindeki parçacık, evrenin "içinde" olduğunu nasıl biliyor?
başka bir deyişle, fizik kanunlarının geçerli olup olmadığı bilgisini bu parçacığa ne iletiyor?
bu, aslında bu parçacığın "içsel" bir özelliğinden mi kaynaklanıyor? eğer öyleyse, hiçliğin içine bir parçacık koyarsak ortada hiçlik diye birşey kalmayacaktır.
yok, eğer bu evrenin bir özelliğinden dolayı kaynaklanıyorsa, bu parçacığın nasıl davranması gerektiğini söyleyen başka bir parçacık mutlaka olmalıdır ki, bu parçacığın diğer parçacıkla etkileşime girmesiyle davranışı ortaya çıkabilsin.
işte bu parçacıktır higgs bozonu.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Lütfen Yorumunuzun anlaşılır ve imla kurallarına uygun olmasına dikkat ediniz.